برخی از خبرنگاران سفر حتی یک بار هم سفر نکرده اند – خبر خوب


ایسنا/ خراسان رضوی خبرنگار حوزه میراث فرهنگی و گردشگری گفت: یکی از اهداف خبرنگار و رسانه های حوزه گردشگری تعریف مقصد، آثار تاریخی و موضوع بازدید از بناهای تاریخی است. متأسفانه تعداد زیادی از خبرنگاران جهانگرد ما حتی یک بار هم آثار تاریخی ایران را ندیده اند.

حسن ظهوری در گفت وگو با ایسنا درباره چالش های خبرنگاران گردشگری در ایران، اظهار کرد: گردشگری در ایران موضوعی چالش برانگیز تلقی می شود و خبرنگاری در این حوزه باید در این زمینه متخصص باشد. من معتقدم گزارشگر تخصصی راه درستی برای گزارش است و خبرنگاری که بتواند در همه موضوعات فعال باشد کار خاصی انجام نداده است.

وی افزود: روزنامه نگاری گردشگری در ایران به ورود و خروج گردشگران به ایران و ضریب اشغال و ظرفیت اقامت مسافران یا موضوعاتی از این دست تبدیل شده است. گردشگری حوزه وسیعی است که در دنیا انواع مختلفی دارد. در مقایسه با خبرنگاران سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، خبرنگاران گردشگری در ایران با کمترین چالش مواجه هستند.

خبرنگار گردشگر باید وزارت میراث فرهنگی را موظف به ارائه طرح و ایده کند

روزنامه نگار عصر ایران با تاکید بر اینکه خبرنگاران و رسانه های گردشگری باید وزارتخانه و سازمان مربوطه را ملزم به ارائه برنامه و اهداف برای رفع مشکلات کنند، گفت: متاسفانه در گردشگری ایران با بی فکری مواجه هستیم. خبرنگار گردشگری نمی خواهد وزارت مربوطه را متقاعد کند که موظف به ارائه طرح و ایده است. همه گزارش‌های گردشگری در پیچیده‌ترین شکل خود، یا حمله به یکی از معاونان رئیس‌جمهور یا روسای گردشگری در اجرای طرح است یا چالش‌هایی در زمینه مسائل شرعی در حوزه‌های گردشگری.

ظهوری ادامه داد: چرا دغدغه یک خبرنگار سفر در ایران باید با حواشی برخورد کند؟ دغدغه خبرنگار باید چالشی برای مدیران گردشگری کشور باشد که چه ایده هایی برای رشد گردشگری ایران و بهبود این فضا در کشور دارند. موضوعی که متاسفانه در رسانه های ما غایب یا بسیار کم است.

دیدگاه خبرنگار گردشگری نباید سیاسی شود

وی در خصوص دخالت دیدگاه های سیاسی در مقوله های گردشگری تاکید کرد: مقوله گردشگری نباید سیاسی شود. هر چه در چارچوب فرهنگ گنجانده شود ربطی به سیاست ندارد. متأسفانه در ایران هر موضع و رفتار سیاسی می خواهد مؤثر باشد. مثلاً در گذشته گزارش «سد سیوند» را در استان فارس کار کردم که مقوله ای فرهنگی محسوب می شد. آنها در حال ساختن سدی بودند که مقبره کوروش را تهدید می کرد و ۱۳۱ اثر را زیر آب می برد.

خبرنگار میراث فرهنگی و گردشگری ادامه داد: این موضوع یک مقوله فرهنگی محسوب می شد اما رسانه های فارسی خارجی و برخی رسانه های داخلی در این مقوله اهداف سیاسی خود را دنبال می کردند. رسانه های خارجی مدعی شدند جمهوری اسلامی یک دولت ضد فرهنگی است که می خواهد آثار تاریخی را تخریب کند و ما به دنبال آثار بد و خوب ماجرا نبودیم. بحث سدسازی را برجسته کردیم که به آثار تاریخی آسیب می رساند. حتی در آن زمان نیز هیچ کس نمی دانست که چنین آثار تاریخی در این مسیر وجود دارد. در واقع نگاه یک روزنامه نگار مسافرتی به یک موضوع، صرف نظر از هر موضوع سیاسی، باید از دریچه فرهنگی نگریسته شود.

ظهوری در پاسخ به این سوال که آیا رسانه های ایرانی توانسته اند ایران را به خوبی به گردشگران خارجی معرفی کنند یا خیر، پاسخ داد: یکی از اهداف خبرنگاران و رسانه ها در حوزه گردشگری، تعریف مقصد، آثار تاریخی و موضوعات مرتبط با بازدید از بناهای تاریخی است. هستند. ما در این زمینه چندان موفق نبوده ایم. تعداد زیادی از خبرنگاران جهانگرد ما حتی یک بار هم از آثار تاریخی ایران دیدن نکرده اند. خبرنگار گردشگر هنوز پا به تخت جمشید و حافظیه نگذاشته است. وقتی از او می پرسیم که تا به حال کجای ایران سفر کرده، جواب می دهد مثل خیلی از مردم عادی کیش، قشم و شمال!

وی بیان کرد: سواد برخی خبرنگاران گردشگری در حوزه گردشگری ایران بسیار پایین است. خبرنگارانی داریم که با مشاهدات و مطالعات فراوان در حوزه گردشگری صاحب نظر شده اند. کدام روزنامه نگار مسافرتی را می شناسید که به ایران سفر کرده است؟ من بسیاری از روزنامه نگاران مسافرتی را می شناسم که هیچ چیز درباره ایران نمی دانند. وقتی چیزی در مورد آن نمی دانند چگونه آن را ارائه می کنند؟ در حال حاضر ویکی پدیا، وب سایت ها و پایگاه های خبری منبع نمایندگی خبرنگاران گردشگری هستند.

فعالیت خبرنگاران گردشگری باید تخصصی شود

روزنامه نگار عصر ایران گفت: راه حل این موضوع تخصصی شدن حوزه فعالیت خبرنگاران است. تخصص نیاز به یادگیری دارد. هیچ کس نمی تواند ادعا کند که در رشته خود متخصص است، اما چیزی یاد نگرفته است. چیزی که الان هست تخصصی نیست. روزنامه نگار متخصص گردشگری ابتدا باید سفر کند و آثار تاریخی ایران را ببیند.

ظهوری افزود: با وجود ارکان متنوع و متعدد گردشگری در دنیا، متاسفانه سهم بیشتری از گردشگری ایران را گردشگری فرهنگی تشکیل می دهد. به همین دلیل خبرنگار گردشگر حتما باید آثار تاریخی را ببیند. شاید برخی خبرنگاران تخت جمشید را دیده باشند اما نام چغازنبیل را نشنیده باشند. در حالی که چغازنبیل اولین اثر ایران است که در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیده است.

وی در مورد چگونگی بازنمایی ایران توسط خبرنگاران و رسانه های توریستی گفت: وقتی جنگ شروع می شود، نیچه معتقد بود که اراده به سمت قدرت هدایت می شود و کتابی در مورد آن می نویسد. ۶۰ تا ۸۰ سال پس از مرگ نیچه، شخصی به نام پوکو سخنان نیچه را به وصیت نامه ای معرفت محور تبدیل کرد و در دوران پست مدرن پا را فراتر گذاشتند و جایگزین اراده فرهنگ محور شدند. کشورها از یک سنگ یک دسته بندی فرهنگی می سازند تا راز را در خانه حفظ کنند. آمریکا دیگر نمی گوید که اولین قدرت نظامی جهان است، بلکه از اهمیت پارک خود می گوید که در فهرست میراث جهانی ثبت شده است. در حال حاضر اراده معطوف به فرهنگ است نه دانش و قدرت.

این گزارشگر میراث فرهنگی و گردشگری افزود: در چنین بستری وقتی جنگ و درگیری وجود دارد، در درجه اول فرهنگ آن کشور یا منطقه مورد هجمه قرار می گیرد. در چنین شرایطی باید در این جنگ و نبرد با زبان فرهنگ روبرو شویم. قبل از وقوع یک نبرد نظامی، یک نبرد فرهنگی یک دهه زودتر آغاز می شود. اگر رسانه های آن کشور علیه شما می جنگند، باید رسانه خود را آنقدر قوی کنید که در برابر حملات آنها از خود دفاع کند.

ظاهری خاطرنشان کرد: خبرنگار این منطقه به خوبی آموزش دیده نیست که بتواند در این حملات از خود دفاع کند. ما در ایران روزنامه نگاران مسافرتی موفقی داریم، اما تعداد خبرنگاران موفق در سفر در ایران بسیار کمتر از خبرنگاران رسانه های خارجی است. رسانه ها برای افزایش تعداد خبرنگاران موفق در ایران باید به خبرنگاران فرصت دهند.

خبرنگاران برای کارهای تخصصی نیاز به حمایت دارند

وی تاکید کرد: جامعه ای که به فکر رسانه است باید به خبرنگاران هم فرصت بدهد. یک روزنامه نگار مسافرتی چگونه هزینه سفر خود را تامین می کند؟ اگر یک روزنامه نگار مسافرتی بخواهد نیمی از مقاصد گردشگری و بخشی از ایران را ببیند، باید هر ماه تمام حقوق خود را خرج کند. یک روزنامه نگار در ایران برای این همه مسافرت چقدر می گیرد؟

ظهوری تصریح کرد: رسانه ها و خبرنگاران کمترین حقوق را در ایران دارند در حالی که خبرنگاری یکی از سخت ترین مشاغل است اما خبرنگاران با کمترین حقوق کار می کنند. فرض کنیم یک خبرنگار می خواهد کار تخصصی انجام دهد. با وجود حقوق ناچیز چگونه می تواند زندگی کند و زندگی خود را تامین کند؟ روزنامه‌نگار باید مورد حمایت رسانه‌ها و جامعه‌ای باشد که از آزادی رسانه‌ها حمایت می‌کند، اما هیچ یک از رسانه‌ها حاضر به پرداخت هزینه و حمایت از روزنامه‌نگار خود برای سفر هر ماه نیستند، زیرا بیشتر رسانه‌ها به دنبال روزنامه‌نگار منطقه‌ای هستند.

انتهای پیام