طبقه بندی وضعیت های یوگا

طبقه بندی وضعیت های یوگا همیشه در فرهنگ یوگا بحثی بوده است. برخی از مدارس یوگا وضعیت‌های یوگا را به‌عنوان ایستاده، نشسته، خوابیده به پشت و دراز کشیدن روی معده طبقه‌بندی می‌کنند. در حالی که برخی از مدارس یوگا به عنوان: خم شدن به جلو، خم شدن به عقب، چرخش، وارونگی، گسترش و تعادل طبقه بندی می شوند.

در اینجا می‌خواهم دیدگاه سنتی را در مورد طبقه‌بندی وضعیت‌های یوگا ارائه کنم، که در آن تنها ۳ دسته به شرح زیر وجود دارد:

موقعیت های فرهنگی

وضعیت های بدن برای آرامش

حالت های مراقبه.

وضعیت‌های فرهنگی: تمام وضعیت‌های یوگا که به کشش بدن از جهات/زوایای مختلف کمک می‌کنند، به عنوان وضعیت‌های فرهنگی شناخته می‌شوند. با فعال کردن ماهیچه‌ها، رباط‌ها، تاندون‌ها و اعصاب خاص، هدف از وضعیت‌های فرهنگی آزاد کردن تنش از هر قسمت از بدن است. اثرات پوسچرهای فرهنگی به عضلات و مفاصل محدود نمی شود، بلکه اندام های داخلی ما را نیز تحریک می کند و به ما کمک می کند تا عملکرد اندام های داخلی خود را تنظیم کنیم. در نتیجه ما نه تنها در بدن خود انعطاف پذیری و قدرت به دست می آوریم، بلکه به سلامت جسمانی و حس کنترل عالی نیز دست پیدا می کنیم. این وضعیت ها می توانند بسیار درمانی باشند زیرا به پیشگیری از بیماری های مختلف مانند کمردرد کمک می کنند. همه انواع خم شدن به جلو، خم به عقب، چرخش، تعادل، وارونگی و امتداد وضعیت‌های فرهنگی هستند. به عنوان مثال: Pachimottasana (خم شدن به جلو نشسته)، Bhunjasana (ژست کبرا)، dhanurasana (ژست کمان)، vrikshasana (ژست درخت)، Ardhya-matysendrasana (چرخش نشسته)، شیرشاسانا (سرپایی) و غیره حالت های فرهنگی هستند.

وضعیت‌های آرام‌سازی: هدف از این وضعیت‌ها استراحت دادن به بدن در بین یا/و بعد از تمرین وضعیت‌های فرهنگی است. به طور سنتی فقط ۲ حالت برای آرامش وجود دارد: SHAVASANA (ژست جسد) و MAKARASANA (حالت تمساح). معمولاً یک جلسه معمولی هاتا یوگا با شاواسانا به پایان می رسد، زیرا استراحت کاملی برای بدن فراهم می کند و تمرین کننده یوگا بعد از احساس خستگی نسبتاً احساس شادابی و انرژی بیشتری می کند. در سنت یوگا، شاواسانا اهمیت زیادی دارد، زیرا تمرین یوگا نیدرا (خواب فیزیکی) در شاواسانا انجام می شود. شاواسانا همچنین بسیار درمانی است و مصرف آن برای کسانی که از فشار خون بالا، بی خوابی و غیره رنج می برند بسیار توصیه می شود. تنفس صحیح در لغت به معنای شاد زیستن و با دقت بیشتر زندگی کردن است. مخصوصاً در دنیای مدرن، که در آن به خوبی نفس نمی‌کشیم، برای کسانی که اغلب از طریق قفسه سینه نفس می‌کشند، استفاده از MAKARASANA اهمیت زیادی دارد. ما نباید فراموش کنیم که (تنفس قفسه سینه باعث ایجاد اضطراب و تنش در بدن می شود). تنفس دیافراگمی همچنین پایه عالی پرانایاما و مدیتیشن است.

پوسچرهای مراقبه: هدف از پوسچرهای فرهنگی و پوسچرهایی برای آرامش، آماده سازی بدن برای وضعیت مراقبه است. وضعیت‌های مراقبه ثبات و راحتی خوبی را برای بدن فراهم می‌کنند تا در طول مدیتیشن بدون هیچ گونه حواس‌پرتی فیزیکی طولانی‌تر بنشیند. ما نباید فراموش کنیم که ثبات فیزیکی و راحتی، هر دو مکمل یکدیگر هستند. ثبات در وضعیت های مراقبه آسایش زیادی به ارمغان می آورد و بالعکس. حالت های مراقبه با حفظ خمیدگی های طبیعی ستون فقرات به صاف نگه داشتن کمر کمک می کند. با صاف نگه داشتن پشت، به دیافراگم خود اجازه می دهیم آزادانه حرکت کند و بنابراین هیچ انسدادی در جریان انرژی در طول مدیتیشن وجود ندارد. فرد می تواند یک حالت مراقبه راحت را برای مدیتیشن انتخاب کند که جریان خون مناسب را به سمت نیمه تحتانی بدن می دهد. طبق سنت در مجموع ۴ وضعیت مراقبه وجود دارد که عبارتند از: SUKHASANA، PADMASANA، SIDDHASANA و SWASTIKASANA.

توجه: برخی از سنت ها VAJRASANA (ژست صاعقه) را به عنوان یک وضعیت مراقبه توصیه می کنند. اما، به طور سنتی، این یک وضعیت مراقبه نیست.